In ‘Foto Toen en Nu’ laten we Nunspeters en oud-Nunspeters terugkijken aan de hand van een oude foto die in de archieven is opgedoken.
‘ik laat de wereld graag een beetje mooier achter’
NUNSPEET – In de loop der jaren heeft fotograaf Bram van de Biezen heel wat keren Cor Bouw voor zijn lens gehad. Afgelopen zomer vierde hij zijn 40-jarig bestaan als kapper. Maar Cor is geen doorsnee kapper; telkens weer weet hij zijn ambities te verleggen om voor de klant het beste te willen. Vanuit zijn schitterende pand aan de Stationslaan vertelt hij dat de wens om kapper te worden er al vroeg in zat.
Cor: ,,Ik wist het al toen ik een jaar of 8/9 was, iets triggert je, en bij mij was dat de kapper in ’t Harde, Louis, die samenwerkte met Roy. Dat was een herenkapper, en als je daar binnenkwam, was het altijd gezellig: ouwehoeren over voetbal of politiek, waar je als kind geen verstand van hebt. Maar ik merkte wel dat het heel gezellig was. Het kappersvak trok me heel erg, vooral het herenvak. Mijn moeder raakte zwanger van mijn jongste broertje en ging elke week naar Maison Pia om haar haar op te laten steken. En al die kapsters kwamen op kraamvisite toen hij geboren was. Toen was het ‘Hé Cor, wat wil jij eigenlijk worden?’. Toen ik zei dat ik kapper wilde worden, mocht ik van Pia, als ik zover was, bij haar komen werken.’’
Op zijn 14e had hij een vakantiebaantje bij Pia in de salon. Vegen, permanenten en 42 uur in de week lerend werken. Ondertussen zat Cor op de Landbouwschool in Oldebroek en in het laatste jaar moest hij één dag in de week stage lopen. Nadat de stageplekken bij een varkenshouder en een aardappelfabriek jammerlijk mislukten, zag ook de leraar van Cor in dat hij het kappersvak in wilde. Cor werkte iedere donderdag en vrijdag, en in de vakanties bij Pia, en daar is de liefde voor het vak écht ontstaan.
,,Op m’n 15e/16e stond ik al te knippen. Toen ik voor het toelatingsgesprek bij de kappersvakschool vertelde hoe mooi ik het vak vond, zei ik ook dat het leuke van haar is dat het altijd blijft groeien en er dus altijd werk zal blijven,’’ lacht hij.
Cor werkte na zijn opleiding bij Pia, maar toen hij op zijn 18e een auto-ongeluk kreeg, zag het er slecht uit voor de toekomstplannen van de ambitieuze kapper. Gelukkig wilde Harry Oosterwijk, die een herenkapsalon had aan de Stationslaan, Cor wel onder zijn vleugels nemen. ,,Harry bracht me de kneepjes van het ambacht bij en leerde me precies wat ‘hospitality’ in een kapperszaak betekent,’’ zegt Cor.
En ondertussen zijn we 40 jaar verder en voelt Cor zich nog steeds als een vis in het water. Hij heeft geleerd dat het vak niet alleen inhoudt om een schaar dicht te drukken, maar dat de hospitality eromheen net zo belangrijk is. Dat straalt al af van het prachtige pand aan de Stationslaan waarin Dutch Hair is gevestigd, maar ook van de ontvangst. Bij Cor krijg je geen koekje in een cellofaantje bij de koffie, maar staat er een schaal met heerlijkheden van de lokale bakker. En de koffie is van topkwaliteit.
Cor: ,,Alles moet bij mij premium zijn. Eén van mijn doelstellingen die ik voor dit jaar heb gesteld, is de beste willen zijn. De beste wil niet zeggen dat je alleen heel goed moet kunnen knippen of kleuren, maar ik wil voor de klant ook het allerbeste. En het personeel gaat daarin mee, dat is begeleiding en educatie. Er zijn allerlei regeltjes, maar ze moeten zich er wel comfortabel bij voelen, anders werkt het niet en trekken ze een minder blij gezicht. We hebben een vaste strategie zodat iedere klant op dezelfde manier bij ons wordt ontvangen, van het begin tot het einde. Een kappersbezoek bij ons moet een ‘beleving’ zijn.”
In de afgelopen jaren hebben zich in de kappersbranche nogal wat veranderingen voorgedaan. Cor stipt aan dat permanenten echt niet meer van deze tijd is, maar dat kleur daarvoor in de plaats is gekomen. ,,Met kleur kun je alles, het versterkt wat je knipt. Daar ligt onze grootste kracht. We hebben kleurexperts die constant worden opgeleid op zowel techniek als materiaal. De verf is in de loop der jaren vriendelijker geworden.’’ Cor heeft als vicevoorzitter van Coiffure Europe, de brancheorganisatie voor de kappers in Europa, twee jaar zitting gehad in de Europese Gemeenschap. In die tijd ging het altijd over chemie. De dampen en stoffen zijn inmiddels allemaal veranderd en veel vriendelijker geworden. Sinds vijf jaar werkt hij samen met de firma Keune, een bedrijf dat zich vooral bezighoudt met duurzaamheid en probeert een product te maken dat het milieu niet of minder aantast. De wereld een beetje mooier achterlaten, ook dat is een streven van Cor. Iemand een luisterend oor bieden of iemand opleiden tot een betere ondernemer, dat zijn nevenwerkzaamheden die hij belangrijk vindt.
In 2001 ging Cor als educator werken voor KOC, het kennis- en opleidingscentrum voor de Nederlandse haarmode, en dat deed hij tot 2008. Daarna ging hij werken voor Farouk Systems, een Amerikaans kappersmerk, waarvoor hij wereldwijd haarshows en educatie gaf. In 2011 stopte hij daarmee en volgde hij opleidingen tot TORI Energetisch Therapeut, een vorm van psychotherapeutische therapieën zoals EMDR en hypnose. “En wat ga je daar dan mee doen?”, vroeg zijn vrouw. Cor: ,,Ik vond het leuk, het boeide me, en vandaaruit ben ik begonnen met het coachen van ondernemers, ook buiten mijn vakgebied. De bijkomstigheid is dat ik nu ook de energetische ambities waarmaak. In mijn optiek bereikt het leven een piek die weer afdaalt om vervolgens naar de volgende piek te gaan. En juist dat is interessant,’’ zegt hij filosofisch.
Het succesverhaal gaat onverminderd door als Cor in 2019 De Praatkamer by Dutch Barbers opricht, een franchiseorganisatie die talentvolle ondernemers begeleidt in het ondernemerschap, waarin de groeimogelijkheden oneindig zijn.
Vorige maand werd Dutch Hair Nunspeet genomineerd voor de titel ‘Best presterende Salon van Nederland’. De Salon Top 100 is een exclusief evenement waarbij de beste salons van Nederland worden geselecteerd en gerangschikt door een diverse vakjury uit de kappersbranche. Deze nominatie wordt gezien als de Michelinster in de kapperswereld. De uitreiking vindt plaats op 9 september.
Door Ank Herstel
