Een hele poos hoor ik niks van Greet. Ik neem aan dat het goed met haar gaat.
In de praktijk heerst de ene verkoudheid na de andere, soms met gevolg dat iemand een lobaire pneumonie, longontsteking van een deel van de longen heeft.
Dan belt Greet: ze hoest een poosje en wordt zieker en wat vervelender is ze wordt stijver.
Ze wil haar longen laten beluisteren en ze komt vandaag op het spreekuur.
Wanneer ze binnenkomt zie ik dat ze er witjes uitziet en zich moeilijk beweegt.
“Hmm, goed dat je gekomen bent,” zeg ik.
“Ja, ik houd het niet vol, ik moet zo hoesten, de hele nacht en mijn spieren protesteren.”
“Balen. Hoe is je temperatuur?” vraag ik.
“Oh dat gaat wel, lichte verhoging 37.9, maar ik voel met niet fit. Het is net of de Pred minder werkt of dat mijn P.M.R. opspeelt”
“Het kan inderdaad best zo zijn dat wanneer je een ontsteking bij je hebt, dat dan de medicatie minder werkt en je P.M.R. meer naar voren komt. En wanneer je Prednison gebruikt kan je meer kwetsbaar voor ontstekingen zijn. Zal ik je longen beluisteren?”
“Ja graag”, zegt ze.
Ik merk dat Greet wat klam zweterig is. Over de longen hoor ik rechts onder in de longen verminderd ademgeruis met een poeh-geluid.
Dat duidt erop dat dit deel van de longen ontstoken is.
Omdat zij Prednison gebruikt en P.M.R. heeft wil ik vandaag bloed laten bepalen op ontstekingswaardes en een thoraxfoto – longfoto – laten maken om te zien of het inderdaad een lobaire pneumonie is.
Daartoe maak ik een labbon en een bon voor een thoraxfoto en vraag de assistente een afspraak voor haar voor vandaag maken.
Zelf maak ik een recept voor een antibioticumkuur.
In de loop van de middag komen de uitslagen binnen: de BSE en de CRP – beide ontstekingswaardes – zijn beide omhoog gegaan.
De thorax foto toont een infiltraat – een ontsteking – in de rechter onderkwab van de longen.
Antibioticumkuur is terecht.
We spreken af dat als de kuur op is Greet haar longen komt laten beluisteren of de ontsteking weg is.
De kuur is op en Greet laat haar longen beluisteren.
Ze vertelt dat ze opgeknapt is. Haar temperatuursverhoging is gezakt en het hoesten is zowat weg. Wel is ze wat schor.
Haar longen zijn schoon.
Ze is wat ongerust over de verhoogde ontstekingswaardes; die weer bepaald zijn en ze zijn weer aan het zakken.
Greet heeft intussen ook contact met de reumatoloog gehad voor overleg.
Die is het met de gang van zaken eens. Die hobbel hebben we weer genomen.
Carolien en John Polderman – Götte, huisartsen te Elspeet.
