NUNSPEET – Afgelopen zaterdag stond voor vv Nunspeet een cruciaal duel op het programma tegen Robur et Velocitas uit Apeldoorn. De gasten begonnen de wedstrijd met een bescheiden voorsprong op de thuisploeg op de ranglijst. Met een minimaal puntenverschil tussen de nummer drie en de voorlaatste plaats was de opdracht voor de mannen van trainer Gert-Jan Karsten duidelijk: alleen een overwinning zou volstaan.
Nunspeet begon voortvarend aan de wedstrijd en zette Robur et Velocitas direct onder druk. Met name Rik Stokvis was meerdere keren dreigend en kreeg via zowel snel aanvallend spel als uit voorzetten enkele (kop)kansen om de score te openen. Ondanks de overhand van de thuisploeg waren het echter de bezoekers die na een kwartier spelen toesloegen. Uit hun eerste corner werd de bal direct binnengekopt: 0-1.
Na deze tegenvaller bleef Nunspeet de aanval zoeken. De ploeg combineerde goed en gaf nauwelijks kansen weg, maar het ontbrak aan scherpte en geluk in de afronding waardoor de verdiende gelijkmaker voor rust uitbleef.
In de rust werden tactische aanpassingen doorgevoerd en dat sorteerde direct effect. Na de aftrap van de tweede helft wist Asse Visscher van dichtbij koel af te ronden na een buitenkansje: 1-1. Nunspeet rook bloed en kreeg kort daarna een uitgelezen mogelijkheid om op voorsprong te komen, maar tot ontzetting van spelers en supporters werd de bal door meerdere spelers volledig gemist.
Zoals zo vaak viel het doelpunt vervolgens aan de andere kant. In de omschakeling profiteerde Robur et Velocitas optimaal van slordigheden bij Nunspeet en binnen korte tijd liepen de gasten uit naar 1-3. Tegen de verhouding in, maar bijzonder efficiënt.
In de slotfase wist Nunspeet nog terug te komen tot 2-3, wat achteraf vooral statistisch van waarde bleek. De nederlaag was een feit en leverde de blauw-witten niets op.
Door dit verlies wacht Nunspeet een spannend vervolg van de competitie, te beginnen met de eerstvolgende uitwedstrijd tegen Zeewolde. Met een ranglijst die wekelijks van gezicht verandert, rest er niets anders dan blijven strijden voor elke punt.
Man van de wedstrijd – een feestelijk moment
Voorafgaand aan de wedstrijd was er een bijzonder en feestelijk moment. Teamleider Henk Hup werd in het zonnetje gezet nadat uit de clubarchieven bleek dat deze clubman inmiddels ten minste 1000 wedstrijden het eerste elftal van vv Nunspeet heeft begeleid. Een indrukwekkende mijlpaal en een waardering die meer dan verdiend is. Klik hier voor de beelden voorafgaand
Hoekige mini-reportage met bondig resumé.
Over moeras en drijfzand.
De klasse waarin vv Nunspeet dit seizoen actief is blijkt een groot moeras en met vele terreinen vol verraderlijk drijfzand. Dat is een gevaarlijk en riskant domein waar je goed de weg moeten weten. Om er door te trekken is een goede voorbereiding en een uitstekende gids onontbeerlijk. Daar gaat nu onmiskenbaar iets desastreus fout.
Direct bij de voorbereiding van het seizoen al door te kiezen voor rigoureuze verjonging zonder aanvulling met routiniers. Het moest een vriendenclub worden met alle ouders, opa’s en oma’s, familie en bekenden langs de lijn. Een oergezellig dorpsclubje aan de hand van een ervaren gids. Het resultaat, nu kort voor het einde van de competitie, is dat Nunspeet inderdaad een dergelijk gezelschap is geworden. Einde aan ambities en status. Doelstelling behaald!
Tot aan borsthoogte zit Nunspeet nu muurvast in het drijfzand. Er wordt wanhopig gesparteld om zich te bevrijden. Het vileine van drijfzand is nu juist dat spartelen de situatie alleen maar verergert. Slechts door hulp van derden kan men zich uit zo’n benarde positie bevrijden; op eigen kracht lukt dat niet. De situatie van Nunspeet ten voeten uit. We leven in de hoop dat de concurrentie blijft struikelen.
Zelf het puntensaldo opvijzelen is nauwelijks meer mogelijk gezien het komende programma. Wellicht tegen Hierden nog een puntje maar voor verliespartijen tegen Zeewolde, FC Horst en Go Ahead liggen de garantiebewijzen al getekend klaar.
Ook in de laatste wedstrijd tegen Robur et Velocitas bleek dat Nunspeet voetballend te kort komt. Hoofdtrainer Gert Jan Karsten zag toch twee gelijkwaardige teams. Laag vanaf de zijlijn voor de spelersbank ziet de wereld er kennelijk totaal anders uit dan vanaf de tribune. Op de tribune, met een totaaloverzicht, was duidelijk waarneembaar dat de Apeldoorners het betere spel vertoonden. Ze speelden met rust, beheersing en overzicht, hielden het spel breed met veel spelers in beweging en steeds aanspeelbaar in de vrije ruimte. En dat met spelers met een surplus aan technische vaardigheden.
Techniek is het meest geduchte wapen!
Nunspeet stelde daar inzet en werklust tegenover. Optisch lijkt het dan redelijk en het leidt ook tot kansen. Helaas gaat men daar vaak slordig mee om. Geen spelers die meedogenloos uithalen of een neusje hebben voor de juiste plaats bij het vijandelijk doel. Dat er tweemaal gescoord werd is al een meevaller en verbloemde het verschil in kracht. De nederlaag lijkt nipt maar was onafwendbaar. Als geheel kwam Nunspeet te kort en ook de doelman zat een paar maal mis.
Voor twee spelers wil ik toch een lans breken en wel voor Noah Mulder en Jesse van Eijck. Zij beschikken over de juiste instelling en hebben oog voor de spelsituaties en hoe daar mee om te gaan. Ze hebben overzicht en inzicht. Zij zijn ook de enige twee die zaterdag aantoonden dat ze volwaardig en prima meekunnen op technisch vlak. Gezien de precaire situatie moet er drastisch iets gewijzigd worden. Om te beginnen zou Jesse van Eijck naast Noah Mulder een vast duo op het middenveld moeten gaan vormen, aangevuld met een derde middenvelder en waarom zou dat niet Hermen Dam kunnen zijn? Ervaren, kopsterk en wil zich nog wel bewijzen. Wat hebben te nog te verliezen? De trainer moet kiezen voor de beste spelers op de juiste posities en zijn team niet samenstellen op basis van persoonlijke voorkeuren of sympathieën.
En nu de nabije toekomst.
Als Nunspeet zaterdag verliest in en tegen Zeewolde, en dat is geen idiote veronderstelling, dan zakt Nunspeet in ieder geval naar de nacompetitieplek.
Mocht ook nog Hierden een puntje wegsnoepen dat staan we op rechtstreeks degraderen. Als er nu nog geen gevoel voor urgentie aanwezig om met alle wapenen te strijden dan valt het doek snel. Alles moet nu uit de kast; bij de staf, de spelers en de supporters. Degraderen is sportief gezien ondragelijk!
Bondig resumé:
– Nunspeet staat nog overeind in de ring maar de knock-out is dreigend nabij.
– Als het met deze spelers in de huidige formatie niet lukt, doe het dan anders.
– Vecht met meer overleg voor het dierbare Blauw-Geel.
– Het is niet ondenkbaar dat we volgend seizoen totaal andere postcodes gaan bezoeken dan in dit jaar.
Met sportieve groet, bezorgde gedachten en, ondanks alles, een glimlach,
Kees Keizer
‘Waar licht het landschap raakt’
Reacties zijn gesloten.