In de derby tegen vv Hierden waren vooraf voor beide teams de belangen groot. Om in de race om voor een eventuele periodetitel te blijven moest vv Nunspeet winnen. En om uit de onderste regionen weg te blijven, was voor vv Hierden een overwinning een must.
Uit een matig verdedigde corner kwam Hierden door Rik Vermeij in de 21e minuut op voorsprong. Na een half uur besloot de staf aanvallend te wisselen en werd verdediger Ruben Kappers vervangen door aanvaller Patrick Visser. Met een 1-0 achterstand gingen de beide ploegen de rust in.
In de rust werd Marijn Haze gewisseld voor Asse Visscher en ging Nunspeet alles of niets spelen. Hetgeen in de 73e minuut tot de gelijkmaker leidde. Vanaf links was het Joep Banse die van buiten het strafschopgebied met een boogbal keeper Niels Doornhof wist te verschalken.
Vijf minuten later kwam vv Hierden, nadat 2 verdedigers onder een voorzet doken, via Andrew Schaftenaar weer op voorsprong, 2-1. In blessuretijd leek Jonathan van ’t Hof de gelijkmaker te scoren, echter werd de bal door het aluminium gekeerd. In de slotminuten kreeg Joep Banse, na een handsbal, nog zijn tweede gele kaart,
Trainer Gert-Jan Karsten vond Nunspeet de eerste helft “gespannen en apathisch. Er zat geen energie in en geen druk op. Hierden was ook niet geweldig, maar stond terecht voor. We stonden op degraderen, maar na een serie van 15 uit 6 was er nog kans op een prijsje. Ik geef Nunspeet voor het seizoen een zeven, maar vandaag een vijf. Het is wel mooi dat deze derby blijft bestaan.”
A.s. zaterdag 23 mei staat op Sportpark De Wiltsangh de laatste reguliere competitiewedstrijd tegen kampioen Go Ahead Kampen op het programma. Aanvang 14:30 uur.
Hoekige mini-reportage met bondig resumé.
Geen bestseller.
Het boek van dit seizoen kunnen we dicht slaan. Dat is de conclusie na de derby tegen Hierden. Nunspeet maakte in de aanloop naar die wedstrijd twee inschattingsfouten.
Hierden werd onderschat en eigen kunnen schromelijk overschat. Hierden uit, eitje.
Het uiteindelijke resultaat was een 2-1 nederlaag met een spelwijze waarmee geen moment de controle over het duel werd verkregen. De eerste helft lusteloos, de tweede volgens met ADHD-methode, ongecontroleerde hyperactiviteit.
Boek dicht dus.
Er is nog wel één ongelezen bladzijde maar op die pagina staat niets meer wat het verhaal een andere wending kan geven.
Het boek van dit seizoen gaat zeker geen literatuurprijs winnen. De verantwoordelijke auteur voerde personages op die te weinig een boeiende rol kregen toegewezen.
De gevoerde dialogen waren zelden verrassend, de verhaallijn was warrig en de ontknoping voorspelbaar. Op enkele leeswaardige passages na trok er een relaas voorbij zonder veel structuur, zonder ruggengraat.
Het pocketboekje ’25-’26 kan de boekenkist in en zal er niet vaak meer uitkomen.
Volgend seizoen wordt er een nieuw werk uitgebracht. Wordt dat een heerlijke roman, een thriller, een dikke pil met taaie stof, een slappe paperback of een pocketboekje met dorpsverhalen? In ieder geval zullen er andere personages voorbij komen. Wie wordt het centrale personage waarom het verhaal gaat draaien en wie de nevenfiguren die ook een prominente rol in het verhaal gaan opeisen? Ook belangrijk is wie de auteur van het nieuwe boek gaat worden. Het moet in ieder geval een schrijver zijn die kwaliteit, spanning en een bijzonder einde in het plot verwerkt. Wie dat is zal blijken.
De lezers verwachten meeslepende, enerverende en avontuurlijke hoofdstukken en geen duffe, langdradige en nietszeggende woordenbrij.
Bondig resumé:
– Geen promotie, geen degradatie. Dit laatste is een hele opluchting en felicitatie waard.
– Matig seizoen. Een zes-minnetje.
– Joep Banse en Noah Mulder geschorst voor de epiloog tegen de kampioen.
– Op Batavia na (niet serieus te nemen) heeft Nunspeet de meeste tegendoelpunten geïncasseerd.
– Het jonge team, met groeimogelijkheden, kan wel helpende handen vol ervaring en routine gebruiken.
– De toeschouwersaantallen vertonen een stijgende lijn. Aan meeleven geen gebrek.
– De pen voor dit seizoen gaat neer.
Met sportieve groet, zonnige gedachten en een glimlach,
Kees Keizer
‘Waar licht het landschap raakt’
Het ´pocketboekje`bevat toch wel enkele bijzondere zaken.
– de grootste overwinning ooit tegen Batavia 14-0
– de grootste nederlaag ooit 9-1 tegen Go Ahead Kampen
– de lange strijd tegen degradatie en opeens mogelijkheden op een plek in de nacompetitie
Overigens staat er nog 1 belangrijke wedstrijd op het programma. De wedstrijd tegen kampioen Go Ahead Kampen, waarin Nunspeet revanche kan nemen op de record nederlaag van 9-1.
Dat zou een waardig besluit kunnen zijn van een teleurstellend voetbaljaar.
Na deze wedstrijd kan de pen van Kees pas echt neer.
Onderschatting? Ik vermoed dat dat jouw (negatieve) perceptie achteraf is Kees!
Het ontbrak aan een aanspeelpunt voorin/goed druk zetten, dan kom je niet aan voetballen toe. Na de wissel in minuut 30 en de wissels in de rust, is Hierden nog 2x bij het doel / de helft van Nunspeet geweest, waarvan 1x doeltreffend. Zij hadden geen idee wat er gebeurde. Uitstekende zetten van de technische staf. Na de 1-1 leek niets een overwinning nog in de weg te staan – maar helaas.
Hopelijk gaat die flauwe/zure pen van je definitief neer. Dit heb je een paar jaar geleden al beloofd!! Helaas deze belofte nog niet ingelost.
Zelfsport?..overtuigd van jezelf bedoel je?
Jammer dat je Kees op deze manier tracht te frustreren.
Je mag het in deze eens niet met hem eens zijn.
Iets met beste stuurlui..
Maar om dan anoniem je comment te schrijven en dan af te sluiten met als jij hier bezigt.
Wat een zurigheid!.
Laf bovendien
Ook ik schrijf anoniem; ik zal je even voor zijn.
Sorry vanwaar deze bemoeienis?
Waarvan?..hiervan;
„Hopelijk gaat die flauwe/zure pen van je definitief neer. Dit heb je een paar jaar geleden al beloofd!! Helaas deze belofte nog niet ingelost.”
Al sinds jaar en dag schrijft Kees leuke uiteenzettingen.
Kun je wat van vinden
Maar om iemand op deze manier „te woord te staan“ op anonieme wijze
Je had beter na het woord sorry kunnen stoppen
Het enige dat telt is de handhaving. In tegenstelling tot trainer Karsten geef ik het seizoen dan ook een 5.5. Het voelt als de middelbare scholier die precies weet wat hij nodig heeft voor een voldoende.
De ontwikkeling die onder trainer Werner Pluim te zien was, miste dit seizoen volledig. Niemand is beter geworden dit seizoen. Niet als individu en niet als team. Een pijnlijke constatering. Het 5.5je koesteren en er hopelijk lering uit trekken. Al zie ik een trainer die zichzelf een 7 geeft eerder de andere kant op gaan en veel reflectie missen op het team en zichzelf.
Wat ben je toch weer zuur. Bijzonder ook dat je constateert dat er geen spelers beter geworden zijn. : Mulder,Mensink,P Visser, Andrew(laatste maanden) hebben naar mijn inziens toch echt wel stappen gemaakt in positieve zin.
Luis in de pels.
Mijn denken heb ik in bruikleen
van de ochtenddauw
tot in de stilte van de schemering
ik tast langs het draad van het veld
waarlangs mensen elkaar negeren
de lange schaduwen beschermen mij
tegen de terloopse waarheid
van licht dat mij hier vindt
terug klim ik op het podium
waarop elke dag een deur is
jaren snaren zijn
waar hoon en hosanna
buren blijken
stof ben ik, een luis
het best minacht men luizen
tenzij ze in pelzen huizen.
Met poëtische groet,
Kees Keizer
‘Waar licht het landschap raakt’
Hij wandelt scheef door rechte straten,
praat met de regen alsof die antwoord geeft.
In zijn jaszak wonen losse sterren,
en in zijn hoofd waait altijd wind.
Ze zeggen:
“Die heeft een klap van de molen gehad.”
Alsof een wiek hem ooit geraakt heeft
op een middag vol te veel lucht.
Maar hij lacht naar lantaarns
en noemt elke duif bij naam.
Hij ziet kastelen in kapotte stoepen
en hoort muziek in een kapotte tram.
Terwijl wij netjes binnen lijnen lopen,
verdwaalt hij glimlachend in het gras.
Misschien is hij de weg kwijtgeraakt —
of juist de enige
die nooit verdwaald was.
Reacties zijn gesloten.