NUNSPEET – Deze avond vond bij het monument aan de Laan een stemmige herdenking plaats ter ere van de Canadese bevrijders. Met medewerking van leerlingen van de Olijfboom en het gemeentebestuur werd stilgestaan bij de historische band tussen Nunspeet en het regiment ‘Lord Strathcona’s Horse’.
Programma en eerbetoon
De ceremonie begon om 18.45 uur met het hijsen van de vlaggen en het voordragen van gedichten door basisschoolleerlingen. Na een toespraak door burgemeester Céline Blom volgden het Signaal Taptoe en een minuut stilte. Onder begeleiding van de Harmonie werden het Canadese en Nederlandse volkslied ten gehore gebracht, gevolgd door kransleggingen door het college van B&W, leerlingen en het Comité ‘Thank You Canada’.
Historische betekenis
Het monument, opgericht in 2000, eert de dappere militairen van Lord Strathcona’s Horse (Royal Canadians). Dit regiment landde na omzwervingen door Italië en Frankrijk in Noord-West Europa als onderdeel van Operatie Goldflak. Op 19 april 1945 bevrijdden zij Nunspeet en de Noord-West Veluwe. Met deze jaarlijkse plechtigheid houdt Nunspeet de herinnering aan hun inzet en de verkregen vrijheid levend.
Toespraak burgemeester
Zonder verleden heeft het heden geen toekomst. Deze tekst is aangebracht op het monument dat hier in 2000 is geplaatst ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan van de Lorth Stratcona’s, het regiment dat Nunspeet in april 1945 bevrijdde.
De tekst symboliseert waarom we ieder jaar rond dit monument samenkomen. Waarom we een moment betekenisvol stil zijn. Maar ook waarom we onze driekleur in top hijsen omdat we onze vrijheid mogen vieren.
Bij het maken van deze toespraak gingen mijn gedachten terug naar een jaar geleden. Onder het motto ‘Vrijheid deel je met elkaar’ vierden we met een uitgebreid programma 80 jaar vrijheid. De dag werd onder grote belangstelling afgesloten met een herdenking op deze plek, bij dit monument.
De aanwezigheid van een groep Canadese veteranen van de Lord Strathcona’s – sommigen op hoge leeftijd – maakten de herdenking bijzonder. Niet alleen voor de Canadese veteranen, maar ook voor de vele aanwezige Nunspeters. De link tussen hen en de bevrijders van 81 jaar geleden was voelbaar aanwezig. Voor ons is het moeilijk voor te stellen, jonge mannen die ver van huis streden voor ónze vrijheid. Voor de Canadese gasten kwamen de herinneringen wel erg dichtbij….
Vanavond staan we opnieuw op deze plek. Omdat we samen uitdragen hoe belangrijk vrede en vrijheid is. Juist in een wereld waarin oorlogen opnieuw dichterbij komen en al lange tijd het dagelijkse nieuws domineren.
Wereldwijde vrede is niet alleen de afwezigheid van oorlog. Het is de áánwezigheid van vrijheid en gerechtigheid, de triomf van hoop over wanhoop, en het geloof dat we samen meer kunnen bereiken dan alleen.
We leven in een wereld die meer verbonden is dan ooit tevoren, en toch lijken de kloven tussen ons soms dieper te worden. Het is gemakkelijk om ons te laten meeslepen door de golven van negativiteit en pessimisme. Maar daarmee komen we niet verder. Laten we niet vergeten dat elke grote verandering begint met kleine stappen.
Laten we ons ieder op zijn of haar eigen plek inzetten voor vrijheid, respect, duurzaamheid, inclusiviteit en solidariteit, waarden die de bouwstenen vormen voor vrede op een grotere schaal.
Ik roep iedereen op om na te denken over hoe we zelf én als gemeenschap kunnen bijdragen aan een vreedzamere wereld. Het kan zo eenvoudig zijn, een vriendelijk gebaar naar een buurman, respect voor elkaar, het afwijzen van discriminatie, omzien naar elkaar of het onderwijzen van onze kinderen over het belang vrede en vrijheid. Laten we ons inzetten om bruggen te bouwen, niet alleen binnen onze eigen samenleving, maar ook met de wereld daarbuiten. Het is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid om voor elkaar te zorgen, om op te staan tegen onrecht en om hand in hand te werken aan de realisatie van een wereld waar vrede en vrijheid niet alleen een droom zijn, maar een levenswijze.
Herdenken is ook een brug slaan naar de toekomst. Het is onze plicht om de verhalen van moed, opoffering, en solidariteit door te geven aan de volgende generaties. Het zijn belangrijke momenten van reflectie, educatie en verbinding. Door jongere generaties te betrekken bij de herdenkingen worden de verhalen en lessen uit het verleden levend gehouden. Het onderwijst hen over de gruwelen van oorlog, de impact van discriminatie en het belang van opkomen voor wat juist is. Het stimuleert een dialoog over morele waarden en de verantwoordelijkheden van burgers in een democratische samenleving. Daarom ben ik ook blij met de aanwezigheid en betrokkenheid van leerlingen van de Olijfboom hier vanavond. Jongens en meisjes, jullie zijn de hoeders van onze herinneringen en de bouwers van een toekomst waarin we de lessen van het verleden nooit mogen vergeten.
Herdenkingen versterken het gevoel van gemeenschap en solidariteit. Ze herinneren ons eraan dat, ongeacht onze achtergrond of overtuigingen, we verenigd kunnen staan tegen onrecht. Deze momenten van samenzijn moedigen aan tot nadenken, dat wij waakzaam moeten zijn voor herhaling van de donkere geschiedenis. Het herinnert ons eraan dat de vrijheden die we nu genieten bevochten zijn, en dat deze vrijheden actief moeten beschermen tegen krachten die ze willen ondermijnen. Door te herdenken, erkennen we de prijs van vrijheid en de voortdurende strijd om deze te behouden.
In deze momenten – ook hier vanavond bij het Canadese monument – dragen we schouder aan schouder uit dat leven in vrede en vrijheid geen vanzelfsprekendheid is.
Daarom herdenken we. Ieder jaar opnieuw! We zijn respectvol stil, maar vieren ook vol overtuiging onze vrijheid.
