Nunspeet heeft zaterdag een belangrijke en overtuigende overwinning geboekt op SDO. De ploeg van trainer GertJan Karsten wist eindelijk weer eens drie punten mee naar huis te nemen en deed dat op indrukwekkende wijze: 1-6. De eerdere ontmoeting tussen beide teams in Nunspeet eindigde nog in een teleurstellende 2-2, maar ditmaal was het vanaf het begin duidelijk dat de bezoekers uit waren op meer.
Vroege voorsprong
Al vroeg in de wedstrijd bracht Sven Steinhauer de Nunspeetse formatie op een 0-1 voorsprong. Na sterk voorbereidend werk van Marijn Haze rondde hij de aanval koelbloedig af. In het vervolg van de eerste helft gebeurde er weinig noemenswaardigs, waardoor Nunspeet met deze minimale voorsprong gingen rusten.
Doelpuntenregen na rust
Na de pauze kwam de wedstrijd pas echt los. Na een kwartier spelen in de tweede helft verdubbelde Marijn Haze de voorsprong naar 0-2. Niet lang daarna volgde het absolute hoogtepunt van de middag: Noah Mulder schoot de bal bijna vanaf de middellijn schitterend in de kruising en zette daarmee de 0-3 op het scorebord.
In de slotfase liep Nunspeet verder uit. Patrick Visser tekende in de 83e minuut voor de 0-4, en vijf minuten later benutte hij een strafschop voor de 1-5. In blessuretijd maakte invaller Christophe Timmers het feestje compleet door de zesde Nunspeetse treffer binnen te schieten.
SDO wist tussendoor nog de eer te redden met één doelpunt, maar dat kon niet voorkomen dat Nunspeet met een overtuigende 1-6 zege huiswaarts keerde.
Blik op de ranglijst
Met deze ruime overwinning doet Nunspeet uitstekende zaken in de competitie. De ploeg lijkt precies op het juiste moment vorm te krijgen in aanloop naar een cruciale wedstrijden.
Belangrijke thuiswedstrijd op komst
Aanstaande zaterdag wacht de belangrijke thuiswedstrijd tegen concurrent CJVV Amersfoort. De aftrap op sportpark De Wiltsangh is om 15.00 uur.
Hoekige minireportage met bondig resumé.
Chronologie en perspectief.
De kunst is, na een eclatante zege, om niet extatisch en euforisch feest te gaan vieren, doch met beide benen stevig in de realiteit te blijven staan en volle concentratie te behouden.
Met een slag winnen en uiteindelijk te oorlog te verliezen schiet niemand iets op.
Het is goed daarom de prachtige zege in Bussum tegen SDO in het juiste perspectief te zetten.
Nu is ‘perspectief’ een begrip dat veel omvat.
Het zegt iets over de invalshoek van waaruit je de wedstrijd beschouwt en ook onder welke omstandigheden het duel plaatsvindt. Tevens is er het element van toekomstgerichtheid.
Nunspeet moest de strijd beginnen zonder een drietal acteurs die veelal als steunpilaren worden bestempeld. Als stevig geachte pilaren bezwijken dient er een noodconstructie te worden opgetrokken. Daarom had de staf een basisplek op de flanken ingeruimd voor Sven Steinhauer en Ronny Huisman. Zij moesten de meest vooruitgeschoven post Patrick Visser in stelling brengen. Als we de chronologie en sequentie van de gebeurtenissen van het duel afspelen dan waren het juist deze twee spelers die tot aan de rust voor Nunspeet een positieve inbreng hadden.
De term ‘noodconstructie’ mag dan klinken als iets onvolwaardigs maar dat was het geenszins.
Beiden speelden met volle inzet en toonden aan dat ze hongerig waren om de keuze van de staf als de juiste te onderstrepen. Zo zette Sven Steinhauer vanaf de vleugel Nunspeet beheerst op voorsprong en was Ronny Huisman de enige die met overleg en en goede balaannames zich op positieve wijze liet zien. De rest van de spelers maakte er een potje van. Technisch ver onder de maat, slordig in de passing, geen controle en een inzet die de kans op rendement stevig reduceerde.
Voeg daarbij de tegenwind en de slagregens en de eerste helft is wel voldoende getypeerd.
SDO had het meeste balbezit en het spel speelde zich vooral op de Veluwse helft af.
Met deze wankele 0-1 voorsprong voor Nunspeet floot de arbiter de strijders de tweede omloop in.
Een helft waarin Nunspeet, letterlijk en figuurlijk, de wind in de rug kreeg. Er stond opeens een team in de arena dat zelfbewuster, geconcentreerder en zorgvuldiger te werk ging. De combinaties die in de eerste helft op niets uitliepen kwamen nu wel tot bloei. Het lukte steeds beter een tegenstander uit spelen waardoor er ruimte voor frivole aanvallen ontstonden.
Zo tikte Marijn Haze van dichtbij de 0-2 op het scorebord na prima voorbereidend werk van Dylan van de Worp. Dat bracht nog meer rust en beheersing in het Nunspeetse spel.
Ook de spelhervattingen van doelman Bas Mensink kregen nu wel de lengte die door de tegenwind in de eerste helft vaak ontbrak.
Bij de derde Nunspeetse treffer, een stralende schoonheid van grote afstand, gingen mijn gedachten uit naar het uitduel op zaterdag 24 maart 2024 tegen Hatto Heim. In die wedstrijd was er een basisplaats ingeruimd voor Noah Mulder, die toen een grootse indruk achterliet. Destijds eindigde het duel met een ruime 1-5 zege voor Nunspeet. Nu bij de 1-6 zege was het diezelfde Noah Mulder die waarschijnlijk ‘Het doelpunt van het Jaar’ liet aantekenen. Hij scande de positie van de doelman, schatte de juiste windkracht in en legde met gevoel aan vanaf de rand van de middencirkel aan. Het resultaat was een totaal verbouwereerde Bussumse doelman die besloot er maar geen hand meer naar uit te steken. Alles viel op z’n plaats. Staande ovatie!
Dat spits Patrick Visser tweemaal scoorde moet zijn zelfvertrouwen wel behoorlijk opkrikken.
Met een een sluw afstandsschot in de bovenhoek en daarna een resoluut genomen strafschop verdubbelde hij zijn productie in dit seizoen. Het ingevallen jeugdtalent Chistrophe Timmers voltooide het halve dozijn scores met een bekeken schuiver in de verste hoek.
In de schemer en dwars door de slagregens spatte de 1-6 van het scorebord. In de harten van de Nunspeetse spelers, de staf en die van de supporters scheen de zon volop.
Nog even over het juiste perspectief. Recent ging Nunspeet roemloos met 9-1 hard onderuit.
Een verdiende nederlaag die wel erg geflatteerd en onnodig hoog uitviel.
Nu tegen tegen SDO pakte Nunspeet uit met een heel ruime uitoverwinning. Dik verdiend doch ook te ruim voor slechts één uitstekende speelhelft. Overschatting is de kortste weg naar een nieuwe teleurstelling. Weeg de waarde op de juiste schaal.
Met deze overwinning klimt Nunspeet weg vanaf een rechtstreekse degradatieplek naar de veilige 10e positie op het tableau. Dat moet en mag geen reden zijn om achterover te leunen. Het veilige Parijs van het voetbalseizoen is nog ver weg!
Bondig resumé:
– Eén goede helft volstaat niet altijd.
– Laat deze inzet geen uitzondering zijn maar standaard worden.
– Dat de staf vanaf de bank spelers motiveert is prima; het irriteren van de arbiter is kwalijk.
– De 2e klasse leeft nog.
Met groet, gedachten en een glimlach,
Kees Keizer
‘Waar licht het landschap raakt’
Wat een gemekker.