NUNSPEET – Nunspeet heeft zaterdag op eigen veld een belangrijke overwinning geboekt op directe concurrent sc Buitenboys. Op sportpark De Wiltsangh werd het, na een spannende slotfase, 2-1 voor de thuisploeg.
De bezoekers uit Almere begonnen scherp aan het duel en kregen al vroeg in de wedstrijd een grote kans. Een vlot lopende aanval eindigde met een schot dat maar net naast het doel verdween. Nunspeet herpakte zich echter snel en sloeg vijf minuten later toe 1-0. Een nauwkeurige voorzet van Joep Banse werd doeltreffend afgerond door Rik Stokvis, die de thuisploeg op voorsprong zette.
Vlak voor rust ontsnapte Nunspeet aan de gelijkmaker. Een inzet van Buitenboys belandde tegen de binnenkant van de paal en rolde vervolgens tergend langzaam het veld weer in, waardoor doelman Bas Mensink zijn doel schoon hield.
Kort na rust leek Nunspeet de wedstrijd in het slot te gooien. Thijs Kranenburg rondde een sterke actie beheerst af en verdubbelde de voorsprong naar 2-0. De thuisploeg kreeg daarna kansen om verder uit te lopen, maar onder meer Joep Banse zag een veelbelovende poging naast het doel verdwijnen.
In de slotfase kwam de spanning alsnog terug in de wedstrijd toen spits Vivalda namens Buitenboys de aansluitingstreffer binnenschoot. Met nog enkele minuten op de klok en een lange blessuretijd liep de druk op, zeker nadat de bezoekers twee rode kaarten incasseerden. Nunspeet bleef echter overeind en trok de overwinning over de streep.
Door de overwinning blijft Nunspeet in goede vorm. Komende zaterdag staat de thuiswedstrijd tegen sv Batavia ’90 op het programma. Bij winst kan de ploeg van trainer Gert-Jan Karsten zich in de strijd om een plek in de top vijf mengen, wat perspectief biedt voor een sterk slot van het seizoen.






Hoekige mini-reportage met bondig resumé.
De dagdromer en de realist.
Als drenkeling die op het punt staat te verdrinken moet je elk wrakstuk dat langs komt drijven aangrijpen om te overleven. Het maakt dan niet uit welk materiaal het is, als het maar genoeg drijfvermogen heeft. En dan maar spartelen en watertrappelen om een veilige oever of kust te bereiken. Hoe het eruit ziet speelt geen rol; het gaat om overleven.
Zo vergaat het momenteel v.v. Nunspeet ook in de 2e klasse. Punten pakken is het enige devies.
Schoonheid is voor later.
Afgelopen zaterdag kwam uit de voormalige Zuiderzee een reddingsboei langsdrijven.
Buitenboys uit Almere kwam naar ‘De Wiltsangh’, een team dat net als Nunspeet ook in vecht tegen degradatie. In een sportieve doodsstrijd telt het leed van de ander niet. Deze strijd kent geen barmhartigheid. Het denken in ‘wij of zij’ is in de sport volledig gerechtvaardigd.
Het mag dan niet volgens de wetten van rechtvaardigheid verlopen maar toch is het buitengewoon aangenaam om een betere tegenstander alle punten te ontfutselen. Na afloop van elk seizoen heeft niemand er meer over hoe je punten hebt verzameld of hebt weggegeven. Alleen het eindsaldo telt.
Nunspeet begon, zoals meestal, enthousiast en gedreven. Als dat ‘Nunspeets kwartiertje’ van het scorebord verdwijnt zakt het niveau weg. Zo ook deze keer.
De dienst werd uitgemaakt door Buitenboys. Een paar snelle, zeer balvaardige polderbewoners maakten het Nunspeet erg lastig. Ze doolden er lustig op los en Nunspeet kreeg geen greep op het middenveld. Er was constante druk op het Veluwse doel en Nunspeet werd gedwongen een lawine aan hoekschoppen als noodoplossing weg te geven.
Nu wordt Nunspeet wel eens verweten weinig rendement uit corners te behalen maar bij Buitenboys was het nog erger. Hoeveel het telraam niet werd bediend waren er waarschijnlijk tussen de 15 en 20 hoekschoppen, die allemaal door de Nunspeetse defensie werden afgeslagen.
Doelman Bas Mensink moest zich vaak tot het uiterste strekken om de voorzet te bereiken en daar waar het niet lukte stond de defensie pal. Met name Andrew Galea en Ruben Kappers bleven fier overeind. Steeds werd met grote inzet een voet of ander lichaamsdeel voor de ingeschoten bal gezet.
Zij hielden het Nunspeetse huis overeind en vormden ‘Het Duo van de Wedstrijd’
Net als een week eerder vielen de Nunspeetse treffers na snelle uitvallen. De openingstreffer kwam op naam van Rik Stokvis die na een voorzet attent voor het doel opdook en van dichtbij afrondde.
Stokvis werd uitgeroepen tot ‘Man van de Wedstrijd’. Bij de 2-0 bracht Marijn Haze met een prima assist Thijs Kranenburg in een kansrijke positie. Die kans liet hij niet voorbijgaan.
Waarom was ondanks de winst Nunspeet toch duidelijk de mindere?
Heel plat gezegd komt het erop neer dat de spelers teveel toeschouwer zijn. Twee of drie spelers rond de bal zijn actief en de rest ziet toe en wacht af. Ze participeren niet actief, sluiten niet krachtig bij, bieden zich niet aan, anticiperen slecht en spelen reactief. Ze hebben een afwachtende houding en zijn meer bezig brandjes te blussen dan te voorkomen. Initiatief nemen en behouden gaat Nunspeet moeilijk af.
Na afloop zijn de nabeschouwingen altijd sprankelende pareltjes voor een columnist.
Assistent-coach Rob Kabboord had zijn splinternieuwe roze bril opgezet en door die glazen ziet hij toch vanaf de bank heel wat anders dan het publiek vanaf de tribune of langs de lijn.
Zo’n tamelijk naïeve dagdromende romanticus heeft ook wel een ontwapende charme. Geef hem een zoen!
Dan was hoofdtrainer Gert Jan Karsten een stuk duidelijker en reëler. Zijn analyse was niet mals maar volkomen correct. Hij wees haarfijn op de tekortkomingen. Nu is het aan hem de taak om uit deze ontleding van het spel een betere uitvoering voor volgende week te componeren.
Dan komt het terminale en niet meer te redden Batavia naar ‘De Wiltsangh’. Zij hebben na 17 duels één schamel vol punt verzameld en een doelsaldo van minus 100!
Tegen die tegenstander punten verliezen of zelfs maar doelpunt incasseren levert een ongekende blamage op.
Bondig resumé:
– Nunspeet kan volgende week een serie van drie overwinningen op rij realiseren. Een primeur dit seizoen.
– Nunspeet heeft thuis geen enkele keer een tegentreffer kunnen voorkomen. Ook dat moet nu uit de statistieken.
– De stand op de ranglijst is gezien het verschil in gespeelde duels optisch bedrog.
– Er wordt weer gewonnen en dat brengt goede sfeer en meer hoop.
Met groet, gedachten en een glimlach,
Kees Keizer
‘Waar licht het landschap raakt’
Reacties zijn gesloten.