We komen mensen zoals de wijkagent, dominee, verloskundige of huisarts vaak maar korte tijd in ons leven tegen. In deze serie willen we niet alleen een aantal beroepen belichten, maar ook de mens achter het beroep.
‘Ik heb heel veel van mijn vader geleerd’
NUNSPEET – Het heeft een tijdje geduurd, maar op een zeker moment wist Jan-Joost Vlot dat hij tandarts wilde worden. “Ik wist niet wat ik wilde en was altijd aan brommers aan het sleutelen”. Het was even zoeken voor me op de middelbare school maar via de MAVO ben ik naar de HAVO en uiteindelijk naar het VWO gegaan. Uit een interessetest bleek dat een medisch beroep goed bij me zou passen
Ik heb een dagje meegelopen in een ziekenhuis en een dagje meegekeken bij mijn vader die sinds 1976 praktijk aan huis had hier in Nunspeet. In een ziekenhuis weet je dat je pas mag opereren of in een maatschap komt wanneer je ver in de dertig bent en daar had ik niet zo veel zin in. Ik wilde eigen baas worden, dus werd het tandheelkunde. Omdat wij praktijk aan huis hadden wist ik wel een beetje hoe dat in z’n werk ging. En dankzij dat gesleutel aan auto’s en brommers zat het met de handvaardigheid ook wel goed. “Mijn zoon van 13 is precies hetzelfde. Die is inmiddels ook begonnen met het sleutelen aan brommers.’’
Jan-Joost werkte van 2004 tot 2016 als tandarts samen met zijn vader. “Ik heb eerst bij hem gewerkt, daarna samen met hem en later is hij bij mij komen werken,’’ vertelt hij. “Als je van de opleiding komt, kan je natuurlijk wel wat, maar de echte vaardigheid leer je toch op de werkvloer. Dan is het fijn wanneer je iemand naast je hebt staan aan wie je alles kan en durft te vragen. Ik heb veel van mijn vader geleerd.’’
De praktijk aan de Oenenburgerweg werd te klein en zo verhuisde de praktijk naar de Binnenhof. Vervolgens volgde er een zoektocht van vijftien jaar naar een grotere locatie. Twee jaar geleden werd die gevonden aan de Waterweg en na een grote verbouwing werd deze vorig jaar in gebruik genomen. Jan-Joost: ”De reden om naar deze locatie te gaan is dat het pand ons meer ruimte geeft en een fijne professionele werkomgeving voor onze tandartsen en assistenten biedt. Op de vorige locatie stonden we ons in de bezemkast om te kleden. Er is veel vraag van patiënten maar helaas konden we die in het vorige pand wegens ruimtegebrek niet meer aannemen. Deze locatie biedt ons de mogelijkheid om verder te groeien. Inmiddels hebben we zes tandartsen werken en kunnen we gelukkig weer nieuwe patiënten aannemen.
De wekker gaat heel erg vroeg af in huize Vlot omdat de vrouw van Jan-Joost een aantal dagen per week al om zes uur naar haar werk vertrekt. Ze laat Jan-Joost, de kinderen én hun twee honden slapen. Om tien voor zeven is het voor Jan-Joost tijd om op te staan. Na een rondje met de honden en het ontbijt met de kinderen vertrekt hij naar de praktijk.
“Als ik om kwart voor acht aankom start ik eerst de computer op om de dag door te nemen. Ik hou niet van saaie dagen met steeds hetzelfde, dus het liefst heb ik een afwisselend programma. Een aantal vulafspraken, paar controles, protheses plaatsen en implanteren. Ik heb me verder gespecialiseerd in implantologie en implanteer een aantal keer per week. Ik doe dat aan het einde van de ochtend zodat als het uitloopt ik de pauze daarvoor kan gebruiken”
Tussen de middag gaat Jan-Joost naar huis om de honden uit te laten, een boterhammetje te eten en even naar het nieuws te kijken voor hij weer richting de praktijk gaat.
Het middagprogramma in de praktijk ziet er doorgaans hetzelfde uit als in de ochtend. Jan-Joost is oprecht geïnteresseerd in zijn patiënten en stelt, net als veel van zijn collega’s, nogal eens wat vragen tijdens de behandeling. Terwijl de patiënt met een mond vol instrumenten ligt vraagt hij bijvoorbeeld hoe zijn vakantie was. “Ja, ik weet ook niet wat dat is, ik wil gewoon een praatje maken, soms haal ik de sonde en spiegel even uit de mond en dan kunnen ze praten’’ lacht hij.
Om kwart voor vijf gaat Jan-Joost weer naar huis, waar hij vervolgens achter de potten en pannen kruipt. Hij vindt het leuk om te koken en zijn vrouw en kinderen kunnen dan direct aanschuiven als ze thuiskomen. Samen met zijn vrouw is hij bezig met een cursus om imker te worden. “Ja, wij houden bijen. We volgen de cursus bij de Nunspeter Bijenvereniging en met de hulp van Kees Staal hebben we nu twee bijenkasten in de tuin staan. We wilden meer biodiversiteit en hebben wat fruitbomen en bloemen in de tuin. Er staat een bankje bij de kasten waar je heerlijk kunt zitten met al die bijen die heen en weer vliegen. Dat is zo leuk, ik zit er graag even tussen de middag. Verder houden we kippen en is er altijd wel iets te doen in de tuin. In de zomer vind ik het heel leuk om op of bij het water te zijn. Als het mooi weer is gaan we aan het einde van de dag samen met de honden een rondje met onze boot op het Veluwemeer varen, dat vinden we heerlijk. Maar we proberen ook elke dag wel een rondje met de honden door het bos te lopen.’’
Jan-Joost staat al op de ski’s sinds zijn vierde jaar, dus als het even kan wil hij ’s winters wel een keer op wintersport. De komende zomer wellicht weer een mooie reis samen met het gezin, al wordt het wel even zoeken want de bijenkasten moeten regelmatig gecontroleerd worden anders heb je de kans dat het volk gaat zwermen. De kippen moeten uiteraard ook gevoerd worden. Eigenlijk is hij altijd wel bezig met een klusje of karweitje in of om het huis. Maar om tien uur, hooguit half elf gaat het licht uit in huize Vlot.
“Ik ben eigenlijk best saai,’’ zegt hij zelf.
Door Ank herstel
