We komen mensen zoals de wijkagent, dominee, verloskundige of huisarts vaak maar korte tijd in ons leven tegen. In deze serie willen we niet alleen een aantal beroepen belichten, maar ook de mens achter het beroep. Meedoen? Stuur een mail naar info@nunspeet.nu
‘een goed gesprek helpt doorgaans beter dan een bekeuring’
NUNSPEET – Edwin Baars is één van de drie boa’s (bijzondere opsporing ambtenaar/toezichthouder) die werkzaam zijn in de gemeente Nunspeet. Zelf vindt hij dat hij niet voor het beroep van boa heeft gekozen, maar dat het een roeping is. ,,Het is echt een roeping want ik vind interactie met mensen en met ze praten echt leuk, dat heeft me altijd getrokken.
Daarnaast is het een vrij beroep, dus je hebt best veel ruimte om mensen te helpen en adviezen te geven. Ik vind dat gewoon heerlijk.’’ Gezien het Hollandse weer is het ook een groot voordeel dat Edwin een buitenmens is. Hij werkt nu zes jaar in Nunspeet, hiervoor werkte hij als toezichthouder in Dronten.
De biologische klok is er de oorzaak van dat hij rond een uur of zes opstaat. ,,Ja, dat is mijn ritme, dat komt voort uit een vorige baan en daar kan ik niets aan veranderen,’’ lacht hij. Na het ontbijt en een bakje koffie maakt hij een lunchpakketje voor zichzelf klaar en vertrekt hij rond half zeven richting Nunspeet.
,,We zijn momenteel met drie boa’s,’’ vertelt hij. ,,Vorig jaar juli is Mark er bij gekomen, dat is een ontzettend goede aanwinst. Die snapt precies wat er moet gebeuren en dat doet hij ontzettend goed. Hij begint doorgaans iets later op de dag. Met mijn collega Ronald start ik met koffie en bespreken we eerst de vorige dag en het weekend en of daar nog bijzonderheden uit zijn voortgekomen. Dan gaan we kijken in onze meldboxen om te zien wat de mensen ons hebben gemeld en dan verdelen we het werk.
Rond half negen gaan we naar buiten. Alleen in de avonddiensten en in het weekend gaan we met z’n tweeën op pad. De meldingen die binnen komen zijn heel gevarieerd. Parkeeroverlast, honden overlast, zoals loslopende honden en hondenpoep, afvaldumping, je kunt het zo gek niet verzinnen of het komt voor. Soms komen er meldingen waar we helemaal niets mee kunnen, zoals onlangs een melding over een nalatenschap. Die spelen we dan door naar de collega die precies weet hoe hij die dingen op moet pakken.
Afhankelijk van de prioriteit gaan we bij de mensen van de melding langs. Overlast van honden en afvaldumping staat bij ons redelijk hoog. Je wilt toch voor je kinderen en kleinkinderen dat ze leuk en veilig buiten kunnen spelen, zodat niet alles onder de hondenpoep zit. En bij parkeerklachten bekijken we de situatie ter plekke. Soms spreken we de bestuurder er op aan en zeggen we dat het niet zo handig is wat hij gedaan heeft en het de volgende keer anders moet doen. Wij zijn meer van het gastheerschap en geven niet gelijk een bekeuring. Een goed gesprek helpt doorgaans beter dan een bekeuring.’’
De normale surveillance in en om het centrum van Nunspeet is met de benenwagen. Als Edwin de andere wijken in gaat is het met de fiets en dat is dan weer handig om op plekjes te komen waar je niet met de auto kunt komen. In de buitenkernen Hulshorst, Vierhouten en Elspeet wordt per auto gesurveilleerd.
Buitenmens Edwin vindt dat hij werkt op de parel van de Veluwe. ,,Tja, we zijn wel eens een dode zwaan tegen gekomen die er verdacht bij lag en soms zie je een boerenerf wat een beetje rommelig is. Als ik het niet vertrouw dan licht ik de ‘groene’ boa in, die is meer thuis in milieuzaken. Maar uiteindelijk is onze hoofdtaak goed kijken en vragen van het publiek beantwoorden. En je houdt toezicht op regels van de APV (Algemene Plaatselijke Verordening), parkeren, gesloten verklaring, dat zijn eigenlijk de belangrijkste zaken. We spreken de mensen daarop aan en als zich een exces voordoet dan pakken we de telefoon en wordt er een proces verbaal opgemaakt.
We mogen trouwens zelf ook een proces verbaal uitschrijven als iemand bijvoorbeeld afval staat te verbranden. In principe zijn wij de ogen en oren van de gemeente. Overigens ben ik wel blij met onze collega’s van de buitendienst want wij zien ook niet alles en van hen krijgen we tips als ze iets bijzonders gezien hebben. Maar het allermooiste van mijn beroep vind ik het gesprek met de burger want het mooie daarvan is dat je bij vragen iets heel goed uit kunt leggen en onderbouwen waarom het zo is. Die onderbouwing is het belangrijkste, zodat mensen begrijpen hoe dingen in elkaar zitten, zo kun je dingen voorkomen.’’
Als er belangrijke evenementen zijn in Nunspeet, zoals Eibertjesdag en de Keiler, dan maken Edwin en zijn collega’s lange dagen. Tijdens de laatste Keiler duurde de werkdag van zeven uur ‘s morgens tot zeven uur ’s avonds. Maar Edwin vindt het altijd een prachtige dag en het scheelt dat de mensen op zo’n speciale dag ook erg vriendelijk zijn. ,,Op marktdag lopen we altijd rond over de markt, zodat we voor de marktkoopman ook zichtbaar zijn.
Er wil op die dag nog wel eens wat jeugd door de Dorpsstraat fietsen die we daarop aan moeten spreken.’’ Een gewone werkdag eindigt rond half vier en wie in huize Baas het eerste thuis is, die kookt. Edwin: ,,Meestal komt mijn vrouw later thuis, dus doorgaans kook ik. Ik heb er absoluut geen hekel aan.’’ Edwin sport redelijk veel en doet ook nog eens drie keer per week gedurende twee uur aan taekwondo. Tijdens zijn loopbaan is het gelukkig nog nooit voorgekomen dat hij deze ongewapende Koreaanse gevechtskunst moest gebruiken.
Verder gaat hij regelmatig naar festivals en concerten. ,,Ik probeer daar altijd 100 procent van te genieten en niet meteen rond te kijken of ik iets verdachts zie,’’ lacht hij. Op gewone werkdagen gaat, afhankelijk van sport- en werktijden, tussen elf en twaalf het licht uit.
Tenslotte wil Edwin nog graag een opmerking aan de burgers kwijt: ,,Mocht er wat zijn, kom dan naar ons toe. We zijn heel open en vragen mag altijd. Als er specifieke vragen zijn: bel gerust! We willen graag helpen, dus kom naar ons toe!’’
Door Ank Herstel
