Kuilengravers nog steeds actief bij het voormalige Ronde Huis

6
964
NUNSPEET – Het Ronde Huis in Nunspeet blijft de gemoederen bezighouden. Tot ergernis van de gemeente en gebiedseigenaar Staatsbosbeheer zijn nog altijd kuilengravers actief op de plek waar vorige eeuw het markante bouwwerk stond. ,,Ik heb hier een compleet gangenstelsel ontdekt.”
 

,,De overheid probeert iets te verbergen. Dat is mij inmiddels wel duidelijk geworden”, vertelt een ‘onderzoeker’. Omdat het illegaal is om kuilen te graven in de omgeving van Het Ronde Huis – of waar dan ook in het bos – wil hij niet met z’n naam in de krant. De man laat sporen zien van zijn recente graafwerk. ,,Vaak worden de kuilen direct weer dichtgegooid door Staatsbosbeheer. Maar ik verzeker je: op deze plek heb ik restanten gevonden van een compleet gangenstelsel.”

Frank van Vloten

Het Ronde Huis werd in 1906 gebouwd in opdracht van ingenieur Frank van Vloten. Wat er zich daarna afspeelde is al decennia onderwerp van discussie. Complotdenkers claimen dat jonge meisjes naar Het Ronde Huis werden vervoerd via een treinspoortje dat Van Vloten aan had laten leggen. Onvrijwillig, welteverstaan. Vervolgens zouden de kinderen zijn verkracht en vermoord door Van Vloten en zijn rijke, invloedrijke vrienden. Dat voor deze beweringen nooit een greintje bewijs is gevonden, zegt de amateurarcheologen weinig. ,,Er zijn hier foute dingen gebeurd, daar ben ik van overtuigd”, verklaart de onderzoeker stellig. Daarom blijft hij de plek bezoeken. Hij is er namelijk zeker van dat er bewijzen in het Zandenbos liggen begraven.

Niet toegestaan

De gemeente Nunspeet is minder blij met al dat gegraaf. ,,Het staat mensen vrij om onderzoek te doen naar de verhalen van Het Ronde Huis”, aldus woordvoerder Wob Meijering. ,,Maar het graven van gaten is niet de bedoeling, en ook niet toegestaan.”

Gebiedseigenaar Staatsbosbeheer is op de hoogte van het gegraaf. ,,Het is onvermijdelijk dat het gebeurt”, verzucht boswachter Lennard Jasper. ,,De gravers maken immers niet van tevoren bekend wat ze gaan doen en wij kunnen het gebied moeilijk de hele dag in de gaten houden.”

Jasper roept de zelfverklaarde onderzoekers op te stoppen met hun gegraaf. ,,Het is überhaupt niet toegestaan om zomaar kuilen te graven in het bos. En wie wordt betrapt, kan dan ook een boete tegemoet zien.”

Toch is Staatsbosbeheer bereid om de kuilengravers enigszins tegemoet te komen. ,,Wie onderzoek wil doen in de omgeving van Het Ronde Huis kan mij benaderen. Dat kunnen we kijken wat er mogelijk is.”

Bron: Paul Hartman de Stentor

6 REACTIES

  1. U kunt natuurlijk ook aan Gemeente Nunspeet laten weten dat ook zij gratis paranormaal onderzoek kunnen laten doen naar het Ronde Huis. Dit kan nuttig zijn ivm. wat er voor een duistere verhalen over dat ronde huis in de wereld zijn. Neemt u dan contact op met deze mensen : http://www.dght.nl/

  2. Bij tijd en wijle word ik weer eens teruggeworpen op het Ronde Huis in Nunspeet, waar ik enkele jaren onderzoek naar gedaan heb en wat leidde tot de publicatie van mijn eerste boek. In het afsluitende hoofdstuk voorspelde ik al dat het verhaal zich nog veel verder gaat ontwikkelen, en ik voorspelde toen ook al dat het zich de complot-hoek in zou ontwikkelen. Die voorspellingen zijn uitgekomen. Oh, De Wilmo, welk een geweldige paranormale gave van u! Sodemieter op, pure deductie. Wat ik NIET kon voorspellen is de enorme ontsporing die zou volgen, waarin de ene imbeciel de andere probeert te overtreffen in imbeciliteit. Sorry, ik kan het niet anders verwoorden, Massimo Pigliucci poogde mij enkele jaren geleden te leren om ‘altijd vriendelijk te blijven’, maar als zo’n sujet je al meteen begint uit te schelden omdat hij denkt dat ik door de familie Van Vloten betaald ben om dit boek te schrijven, dan hoef ik ook geen blad meer voor de mond te nemen. WAT EEN STEL RANDDEBIELEN… Dat ik niet door de familie Van Vloten ben ingehuurd en/of betaald, kan Constantijn van Vloten naar alle waarschijnlijkheid wel beamen. Maar ik wil jullie enkele verdachtmakingen niet onthouden, ook jullie hebben het recht om even te mogen lachen.
    “Prins Bernhard is één van de oprichters van het Ronde Huis”. Om te gillen. Toen Bernhard krijsend ter wereld kwam stond het Ronde Huis al vier jaar en woonde Frank van Vloten aan het Bowlespark in Wageningen voor de opleiding van zijn beide zoons.
    “Mabel kwam in het Ronde Huis”
    Prinses Mabel is in 1968 geboren, het huis is een jaar ervoor door SBB afgebroken.
    “Marc Dutroux heeft kinderen misbruikt in het Ronde Huis”
    Marc Dutroux was twaalf jaar oud toen het huis werd afgebroken, dus ook deze bewering raakt kant noch wal.
    “Er mag niet gegraven worden in het Zandenbos, want je vindt dan gelijk kinderbeenderen”
    Toch merkwaardig dat de wilde zwijnen zich niet aan het graafverbod houden en dat zij nimmer iets van kinderbeenderen omhoog halen.
    “De opa van Mark Rutte was de oprichter van de Nederlandse Heidemaatschappij en daarmee de oprichter van het Ronde Huis”
    De enige connectie tussen de opa van Mark Rutte en Frank van Vloten is dat zij beiden actief waren voor de Nederlandsche Heidemaatschappij, Frank was 26 jaar lang de penningmeester. Daarmee is nog niet aangetoond dat hij de ‘oprichter’ van het Ronde Huis is, het is een huis, dat wordt niet opgericht, maar gebouwd. Daarnaast heb ik in archieven meer dan genoeg bewijsmateriaal gevonden dat Frank van Vloten de bouwer van het huis is, en het huis ook daadwerkelijk wilde gebruiken als VAKANTIEHUIS, de plannen waren namelijk om het huis in te richten voor verhuur en daarna te verhuizen naar Wageningen of Rhenen. De echtscheiding gooide roet in het eten. De verhuizing was om de kinderen gewoon met de fiets naar school te kunnen laten gaan. In 1913 is Frank er gaan wonen, omdat zijn zoons beiden waren afgestudeerd en hij geen noodzaak meer zag om in Wageningen te blijven, plus dat het Ronde Huis voor dubbele woonlasten zorgde.
    “Prins Hendrik was daar kind aan huis”.
    Dit wordt niet gestaafd door de plaatselijke pers, en als de prins op bezoek kwam, stond dat in de krant. Zeker als arbeiders de prins herkend zouden hebben, dan is de plaatselijke tamtam sneller dan de schrijvende pers. Er zou OP ZIJN MINST een klein bericht in de kranten verschenen moeten zijn.
    “Het Ronde Huis was de ontmoetingsplaats van een elitaire pedofielenkring”
    De volgende zaken moet je even niet uit het oog verliezen, maar als er pedofielen in het Ronde Huis actief zijn geweest, dan moet daar iets van een papieren spoor van terug te vinden zijn. Geruchten blijven lang leven, en tot 1965 hoor je niets dan goeds over Frank van Vloten. Goed, hij was een wat merkwaardige man bij tijd en wijle, maar hij zette zich in voor de ‘arme bevolking’, hij gaf zijn arbeiders zo nu en dan een fooi of hij zette een fust bier voor ze klaar op zaterdag, hij gaf ze zakken aardappelen mee die hij geteeld had voor de Commissie van Toezicht op Rijkslandbouwproefvelden. Er zijn van enkele neven en van de dochters van Frank brieven overgebleven die een beeld schetsen van het leven in het Ronde Huis. Daarin wordt GEEN vermelding gemaakt van verdachte zaken. Ook enkele Nunspeters die te gast zijn geweest op het Ronde Huis maken geen vermelding van dit soort praktijken. In het huis woonde niet alleen de familie, er was een inwonend opzichtersgezin, sommige meiden woonden in het huis op een kamer met elkaar, niemand van hen heeft ooit ook maar iets gemerkt van een elitaire pedofielennetwerk, en het zou toch een drukte van belang moeten zijn geweest met al die hoge heren en al die kinderen die misbruikt moeten worden. Al dit wordt NIET gestaafd door historisch bronmateriaal. Aangiften bij de politie waarin de naam Frank van Vloten voorkomt heeft meestal te maken met grensdisputen over grondbezit, brandstichting in het bos, stroperij en hier en daar een aangifte wegens belediging. Frank nam namelijk geen blad voor de mond als hij iemand een ploert vond. De verhalen beginnen pas wanneer Johan W. Montenberg zich ermee gaat bemoeien, zo rond 1965. Dan is Montenberg wat mij betreft ‘patient zero’, degene met wie alle ellende is begonnen. Want het ergste vind ik nog dat iemands naam door het slijk wordt getrokken, iemand die ervoor gezorgd heeft dat vele Nunspeters werk zouden hebben, die ze ook nog eens wat extra’s heeft toegestopt, die de broodprijzen exorbitant hoog vond en ze wilde laten aanpassen, die zich heeft ingezet voor betere leefomstandigheden en wiens grootste passie was om te experimenteren met land- en bosbouwtechnieken en die een voorliefde had voor vreemde architectuur en het ontwerpen van een park om zijn huis. En hij is al te lang overleden om zichzelf te kunnen verdedigen. En zoals je hierboven kunt zien, de mensen die deze verhalen verspreiden zijn geen factcheckers, het zijn roddelaars in de eenentwintigste eeuw, met hun vermeende ‘paranormale gaven’ die uitspraken doen die niet verifieerbaar zijn, en vervolgens mij het hele rare verhaal intrekken door te stellen dat ik betaald zou zijn voor het schrijven van dit boek. Het boek waar alle bronnen achterin vermeld staan. Je hoeft alleen maar op te staan en het archief in te wandelen om te zien of het klopt wat ik geschreven heb. Maar dat staat niet online. Daar moet je moeite voor doen. En dat is de clou: deze mensen zijn gewoon LUI.

    • Bedankt voor deze uitgebreide toelichting, al zal het alle fabeltjes en graverijen de kop niet in kunnen drukken, want rare mensen kicken nu eenmaal op rare verhalen en doen vreemde dingen. Historici en zij die zich met hen verwant voelen, weten beter.
      Misschien moet het gemeentebestuur maar eens een straatnaam gaan vernoemen naar meneer Van Vloten?!

  3. Het hele Ronde Huisverhaal komt pas in deze vorm onder de aandacht als Johan Montenberg in 1965 het tramrijtuigje in handen krijgt en ‘op onderzoek’ uitgaat. Daarvóór lees je niets over seksueel misbruik, occulte rituelen of wat dies meer zij. En geruchten, zeker als mensen er getuige van zijn geweest, planten zich nog erger voort dan konijnen. Dat blijft rondzingen in een gemeente en het wordt met het jaar erger. Dan vind ik het frappant dat een auteur als Schalkwijk durft te beweren dat mensen ‘uit angst’ niets durven te vertellen. Hoe komt hij dan aan zijn ‘informatie’? Dat angst-verhaal slaat nergens op. Er zal altijd wel iemand zijn die bij zichzelf denkt: wie maakt mij wat. Maar vanaf het moment dat het Ronde Huis is gebouwd, tot aan het moment dat in 1976 dat artikel in Nunspeet Vooruit verscheen, is er NIETS over dat hele verhaal te vinden, behalve bij, daar is hij weer, Johan Montenberg. Dan is het voor mij, als historicus, zo klaar als een klontje.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here