Nunspeet wacht nog steeds op punten

3
432

NUNSPEET – Afgelopen zaterdag werd de competitie hervat na twee zaterdagen zonder competitieverplichtingen. Zaterdag 2 maart jl. oefende Nunspeet tegen hoofdklasser CSV Apeldoorn. Door doelpunten van Job Hoogedoorn (32e min.) en oud Nunspeet speler Maikel Lange (54e min.) eindigde deze wedstrijd in 1-1.

Met slechts met 14 punten staat Nunspeet vier punten boven de onderaan staande ploegen asv Dronten en Enter Vooruit. De gasten uit Kampen waren de eerste 20 minuten veel meer in balbezit. Alleen wist Nunspeet vanuit een gesloten verdediging hier wel raad mee. Daarnaast werkte het weer niet echt mee aan een prachtige wedstrijd, het veld kleurde zelfs wit en de wind trok aan tot een windkracht 8. Het was de ploeg uit Kampen die tijdens deze slecht weer periode via Dennis van der Wal, na een scrimmage voor de goal van keeper Abma, de 0-1 op het scorebord wist te zetten. Dit was tevens de ruststand.

Nunspeet probeerde in het eerste kwartier van de tweede helft stand te houden, dit lukte goed en tijdens de nabeschouwing vertelde trainer Freddy Smit dat het de bedoeling was om vanaf de 60e minuut spits Lars Wetering te brengen en druk op te bouwen op de verdedigers van Go Ahead Kampen. Dit werkte circa 10 minuten want het was in de 72e minuut Go Ahead Kampen dat de 0-2 scoorde. Het was Nick Hendriks die vanaf de rand van het strafschopgebied in de korte hoek raak schoot. Nadat Nunspeet op de helft van Go Ahead Kampen verspeelde, brak Go Ahead Kampen via Jurrian Zandbergen en Wail Doufikar razend snel uit. De inzet van Jurrian Zandbergen wist keeper Hendrico Abma met zijn voet onschadelijk te maken. In de rebound scoorde Samir Merraki op aangeven van Wail Doufikar in de 78e minuut de 0-3 voor Go Ahead Kampen. In de 80e minuut kopte Lars van Wetering, uit een voorzet vanaf links van Job Hoogedoorn, keurig binnen: 1-3. In de blessuretijd werd de eindstand door een doelpunt van Bram van Enk op 1-4 bepaald.

Kortom door de 1-4 winst van Enter Vooruit op asv Dronten neemt de spanning onderin alleen maar verder toe. Nunspeet heeft de loodzware wedstrijden tegen de top 4 gehad en zal vanaf komende zaterdag de broodnodige punten bijeen moeten sprokkelen te beginnen in Barneveld bij SDV Barneveld.

Opstelling Nunspeet:
Henrico Abma, Denilcon Ramazan, Marco Drost, Andrew Galea, Lars Polinder, Lucas Pelgrum. Patrick Pluim, Marnix Tissingh, Enes Keklikoglu [70e min. Niek Daalmeijer], Job Hoogedoorn en Karim Mulder [63e min. Lars van Wetering]

Opstelling Go Ahead Kampen:
Tim Noordman, Bram van Enk, Dennis van der Wal, Nick Hendriks, Arjan Wiegers [58e min. Wail Doufikar], Jurrian Zandbergen, Timothy Fechter, Niek van Enk [81e min. Nick van der Kooi], Wilbert Wessels [58e min. Samir Merraki], Adi Draganovic en Laurens van Keulen

Scoreverloop:
35e min. 0-1 Dennis van der Wal
71e min. 0-2 Nick Hendriks
78e min. 0-3 Samir Merraki
80e min. 1-3 Lars van Wetering
90e min. 1-4 Bram van Enk

Gele kaart:
Nunspeet: Henrico Abma en Job Hoogedoorn
Go Ahead Kampen: Niek van Enk en Dennis van der Wal

 

3 REACTIES

  1. Een VAR en Wifi op een witte zaterdag met een zwart randje.

    Het lukt mij steeds beter om met gelatenheid en zekere zachtheid naar de fatale ondergang te kijken.
    De sportieve dood van het Nunspeetse 1e-klasserschap, welteverstaan. De weelde van het verleden in de hoofdklasse en nu in de eerste klasse leggen we vast in een testament. Nog enkele wedstrijden en de nalatenschap kan worden verdeeld, voor zover medelijden, teleurstelling en valse verwachtingen te verdelen vallen. Laten we vriendschap sluiten met het onvermijdelijke en troost zoeken tussen de scherven en het gruis van het eens zo solide Nunspeetse bouwwerk. De patatgeneratie hadden we overleefd; met het smartphone-geslacht gaan we ten onder!

    Tegen Go Ahead uit Kampen begon Nunspeet aan de laatste van de drie competitieperiodes.
    Op het eerste deel van het drieluik zagen we Nunspeet nog met motivatie en inspiratie wedstrijden aanvangen. In de tweede periode van acht wedstrijden wonnen irritatie en frustratie het van inzet en vechtlust. Nu volgt het trieste slotpaneel vol berusting en onderwerping.
    Nunspeet omarmt nu dan ook maar de VAR: Een Vroegtijdig-Afscheids-Ritueel.
    Nog een paar bezoekjes aan sportparken van verenigingen in de eerste klasse, nog even de nostalgie en weemoed oprapen, afscheid nemen van de glorie op de slagvelden in de afgelopen jaren en dan naar de spelonken van de tweede klasse. Op de fiets natuurlijk.

    Dit weekeinde beleefden we een ‘witte zaterdag’.
    Striemende winterse buien kleurden het veld hagelwit. Daarbij had Nunspeet tegen een historische en kleurrijke tegenstander (in witte tenues) slechts bleekneusjes om in te zetten. De symbolische witte zakdoekjes hebben hun doel al bereikt en wat nu rest is het hijsen van de witte vlag van overgave. Witter wordt het niet.

    Misschien dat de trainer in deze afscheidsperiode de spelers nog kan bijbrengen hoe een voorzet de voet moet verlaten en dat een ‘vrije trap’ niet voor niets die naam draagt en alle vrijheid en ruimte biedt voor een juiste uitvoering.
    Beiden voetbalbasisvaardigheden hangen mijlenver onder het gewenste niveau. Mocht hij daar geen heil meer in zien dan staat de staf van de inmiddels weer geopende voetbalschool voor de gehele selectie ter beschikking. Verder is het hoopgevend dat de Europese Unie een bedrag schenkt voor het aanleggen van Wifi op ´De Wilsangh´. Wanneer je ziet hoe het eerste tegendoelpunt tot stand komt, dan is zelfs voor deze smartphone-generatie een betere communicatie een absolute noodzakelijkheid.

    Hoewel elke visie op het Nunspeetse spel, dus ook die van mij, intrinsiek subjectief is, is zelfreflectie zo nu en dan geen overbodigheid. Zelfreflecterend vermogen is geen wankelmoedigheid; het vertrouwen op eigen waarneming is nog immer aanwezig. Toch kan wat rondlezen en het oor te luisteren leggen geen kwaad.
    Wat valt er dan te horen en te lezen? Een bloemlezing uit andere commentaren:
    ‘Tegen Go-Ahead bakte men (lees Nunspeet) er helemaal niets van’.
    ‘Al met al een zwak opererend Nunspeet dat door de winst van Enter Vooruit meer in de problemen komt’.
    ‘Het middenveld liet het nogal eens afweten’ (Dit is overigens nog eufemistisch uitgedrukt.)
    ‘Nunspeet werd overtuigend aan de kant gezet’
    De meest sympathieke reactie kwam nog uit de kring rond het eerste elftal zelf:
    ‘Laten we gewoon accepteren dat dit het niveau is waar we het nu mee moeten doen’.

    Laten we uit piëteit jegens de betrokkenen de namen van de spelers maar niet vermelden die slechts op het veld staan omdat je toch graag met z’n elfen wilt beginnen, maar die zeker niets aan het elftal toevoegen. Dat deed invaller Lars van Wetering wel; hij scoorde fraai met een kopbal.
    Ook is het voor Nunspeet verre van handig om er naast de reguliere opponent op het veld nog twee tegenstanders bij te slepen. Door het irritante gedrag van ‘de bank’ wordt gaandeweg de wedstrijd het arbitrale trio ook een tegenstander. Voeg daarbij dat Nunspeet al maandenlang tegen zichzelf loopt te voetballen en maakt alzo doende een zelf gecreëerde drievoudige tegenstander schier onoverwinnelijk. Zie de gevolgen op de ranglijst.

    Overigens verlies ik nooit het geloof in wonderen. In de dagdagelijkse wereld, in de medische omgeving, in relaties en anderszins komen ze langs. Sporadisch, maar toch!
    Wellicht dat nu de situatie hopeloos lijkt er alsnog onverwachte krachten ontketend kunnen worden. Kijk naar Enter Vooruit en naar onze regiogenoot WHC uit Wezep. Daar vecht men heldhaftig door en (voorlopig) met gunstig resultaat.
    Graag gooi ik alle logica overboord en wacht op onvoorzien fortuin en een mysterieuze, sturende hand die Nunspeet aan de laatste strohalm wegtakelt uit de diepe put van onvermogen.

  2. ‘Nunspeet wacht nog steeds op punten’. Dat wordt lang wachten.
    Punten worden niet bezorgd, die moet jezelf ophalen en verdienen.

  3. Een voorbeschouwing op SDVB-Nunspeet (16.03) uit het Barneveldse over een kat in het nauw:

    “Nunspeet komt op bezoek. Altijd een mooi affiche. Ginds wonnen we met 1-3.

    Nunspeet:
    Nunspeet in degradatienood? Ik kan nog niet wennen aan dit idee. Al 25 jaar achtereen speelt Nunspeet 1e klasse of hoger. En ik geloof er niets van dat deze ploeg degradeert. Maar een doelsaldo van -33 liegt er niet om. Steeds wordt daar gerefereerd aan de leeftijd. Het zou zo’n jonge ploeg zijn?

    SDVB:
    SDVB komt weer op stoom. Puur op karakter werd zaterdag gewonnen. Zo moeten we door gaan. Het positieve is dat nu ook andere spelers vaker scoren. De teller staat op 14 voor Rick en 22 voor de rest. Maar resultaten uit het verleden…. Bij zo’n jonge ploeg is wispelturigheid een van de kenmerken. Geef hen nooit het gevoel dat er wat te halen valt, want voor je het weet stijgen ze boven zichzelf uit. Een kat in het nauw maakt rare sprongen!”

    Door Tijmen van Ginkel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here