Nunspeet pakt een punt bij DZC ’68

1
275

Zaterdag speelde Nunspeet de uitwedstrijd bij DZC ’68 uit Doetinchem. Na twee nederlagen tegen resp. Go Ahead Kampen en SDV Barneveld de hoogste tijd om met ten minste 1 punt in de bus huiswaarts te keren.

Bij Nunspeet startte Karim Mulder dit seizoen voor het eerst in de basis. Nunspeet begon opnieuw sterk aan de wedstrijd. Net als in de voorgaande wedstrijden werden er diverse kansen gecreëerd. Zo werd de DZC keeper binnen 5 minuten al op de proef gesteld door een schot vanaf de rand van het strafschop gebied. In de 14e minuut was het Marnix Tissingh die zijn schot door de DZC ’68 keeper gekeerd zag worden. In de 19e minuut wist Patrick Pluim gevaarlijk door te komen in het strafschopgebied. Maar zijn poging werd opnieuw onschadelijk gemaakt door de keeper. DZC ’68 kreeg in de eerste helft geen enkele ruimte om hier iets tegenin te brengen, het wachten was dan ook opnieuw op een Nunspeetse voorsprong. Na ruim een half uur spelen kwam die er dan ook. Een scherpe voorzet van Job Hoogedoorn vanaf rechts werd binnen gegleden door Isa Kiziler. Dit betekende tevens de ruststand.

DZC ’68 speelde de 2e helft met de lange bal, dat leverde in de 50e minuut de aansluitingstreffer op. Het was een aanval opgezet over de linkerkant die afgerond werd door Max Riekel, 1-1. DZC ’68 bleef vervolgens de ploeg met het meeste balbezit, maar wist de hechte verdediging van Nunspeet niet te verschalken. Nunspeet speelde op de counter en dat leverde voor de goal van DZC ‘68 keeper Job Tadema nog een aantal spannende momenten op. Zo was Enes Keklikglogu van Nunspeet in de slotminuten bijna de matchwinner met een vrije kop kans voor open doel. Er werd echter niet meer gescoord en zo kreeg Nunspeet opnieuw te weinig, en blijft het team van Freddy Smit steken op een 9 positie op de ranglijst.

Donderdag 8 november gaat Nunspeet bij VVOG 2 op bezoek voor de Districtsbeker Oost, zaterdag 17 november a.s. brengt DTS ’35 Ede een bezoek aan sportpark de Wiltsangh.

Scoreverloop:
30e min. 0-1 Isa Kiziler
50e min. 1-1 Max Riekel


 

1 REACTIE

  1. Drie punten voor VV Nunspeet.

    Een doelpunt, een competitiepunt en een dieptepunt.
    In de week dat er in Nederland ziekenhuizen omvielen, mag voetballend Nunspeet zich gelukkig prijzen dat het Streekziekenhuis ‘Slingeland’ in Doetinchem gewoon de deuren openhield, zodat al het Veluws blauw-gele daar terecht kon.

    Vooral de tweede helft was van een dusdanig ellendig niveau dat de meegereisde supporters pijn leden aan beide ogen. De poli ‘Oogheelkunde’ draaide op volle toeren. Alle verloven ingetrokken.
    Ook op de ‘Hoofdpijnpoli’ verdrong het Nunspeetse dialect de Achterhoekse tongval.
    Op de afdeling ‘Psychiatrie’ werden bedden vrijgemaakt om de technische staf op te vangen.
    Dat machteloze zitten in de dug-out heeft op het trainersgilde een depressieve uitwerking.

    Ondanks de vele trainingen, eindeloos oefenen, het inslijpen van beoogde automatismen, het fijnslijpen van spelhervattingen, de gesprekken met de spelers, analyses en uitgestippelde tactiek; het lukt het niet om leven in het dode paard te krijgen.
    Trainer Smit is dan ook niet te benijden. Hij moet het doen met een spelersgroep waarvan sommigen op korte termijn een orthopedische ingreep dienen te ondergaan om de beentjes zodanig onder het lijf te krijgen dat er weer over een acceptabele balbehandeling kan worden gesproken. Over oogcorrecties nog maar te zwijgen.

    Het Nunspeetse spel was embryonaal en rudimentair.
    Er schijnt pril leven te zijn maar hoe het er uit komt te zien is ongewis.
    Geen vooruitgang, meer terugval dan ontwikkeling, acties zonder handen en voeten.
    Als er al ooit een bevruchting was, kunnen we de wedstrijd tegen DZC in de Achterhoek beslist een misgeboorte noemen. Nunspeet speelt het voetbalspel alsof het eergisteren is uitgevonden. Wars van enige evolutie of groei. Er is geen structuur, geen finesse, geen overzicht en een totaal gebrek aan opbouwend of samenwerkend vermogen. Het is een dom heen-en-weer trappen van het luchtgevulde leer. Voor enkele spelers is het al lastig te bevatten welke kant ze op moeten spelen.
    Namen en rugnummers laten we maar achterwege.
    Wie het (orthopedisch) schoeisel past, trekke het aan!

    ‘En toch niet verloren’, horen we door de Nunspeetse bossen schallen.
    De verklaring is even simpel als stuitend. Nunspeet en DZC vormden een eeneiige Siamese tweeling.
    Twee lichamen die identieke handicaps deelden en dus ook de punten. Beide incasseerden teveel.
    Na elke confrontatie een relaas in dezelfde klankkleur: onverdiend, te kort gedaan, er zat veel meer in, een stijgende lijn, tegen een kampioenskandidaat, en nog oneindig veel meer van dat versleten trainersjargon en politiek correct gevlij in journalistentaal. In dat discours huist geen geloof meer.
    Een beetje kenner en de liefhebbers zien een ronduit kwalijke sportprestatie.

    Het voetbal van het hoogste team in ons dorp is zuchten, steunen en hopeloos snikken.
    Deze week zal het Nunspeet overigens een Europese kampioens-Worst wezen!
    Even geen gebral over bal en verval. Een Nunspeetse topper overklast de Wiltsangh-tobbers.
    Hulde voor deze puike prestatie. Zou Annemarie ook een balletje kunnen trappen? Vast wel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here